Si se fala de Desenvolvemento Sustentable é preciso falar dos tres pilares básicos que o sosteñen: medioambiental, económico e social.

Os Obxetivos de Desenvolvemento Sustentable (ODS) son 17 obxetivos que se desglosan, cada un, en diferentes metas.

A diferencia dos Obxetivos do Milenio que había previamente, os ODS son un compromiso de todos os axentes: empresas, administración e sociedade civil, pois enténdese que é a única maneira de xenerar un cambio real, sólido e que transforme a sociedade en todos os seus ámbitos.

Cada axente do ecosistema económico pode aportar nun ou máis obxetivos:

  • o consumidor, con un comportamento responsable e elexindo as marcas que actúan en pos de algún dos obxetivos (recorda que como consumidor votas a diario, porque cada compra es un voto).
  • as empresas, aplicando políticas de RSE para actuar de forma responsable, sin danar o entorno coas suas acións ou reparando o perxuicio que puideran ocasionar.

    Cos ODS, as pymes e startups tamén podedes actuar.

  • a administración, con políticas favorables, que incentiven as acións orientadas a cumplir cos obxetivos, sobretodo a nivel empresarial.
  • os inversores, apostando por proxectos que reducen o seu risgo de actividad ou reputacional gracias a políticas de sustentabilidad e impacto positivo.

O importante é entender que os ODS crearonse para crear un entorno máis favorable a todos, máis colaborativo, donde se reduzan as diferenzas e donde todos actuemos para impactar positivamente no noso entorno.

Non é un selo, ni un parche. Non é unha pose, nin unha imposición. Son uns obxetivos comuns para xenerar alianzas entre os diferentes axentes para conseguir un mundo mellor para todos e non so para uns poucos. Así o dí o ODS 17

A enerxía non é solo un ben básico e esencial; a enerxía é o que ten transformado o mundo ó longo da historia e é un axente de alto impacto na sociedade, a economía e o medioambiente.

Unha xestión eficiente do consumo enerxético é un requisito imprescindible para a sustentabilidade económica das organizacións.

A producción e o uso de enerxía representa dous tercios (66%) das emisións mundiais de gases de efecto invernadeiro según la Axencia Internacional da Enerxía (AIE). Ademáis, existen importantes impactos sociais relacionados co suministro enerxético, como son os conflictos armados, crises migratorias, enfermidades e mortes prematuras.

Atopamonos nun momento decisivo da historia. A tecnoloxía de comunicación basada en Internet e as tecnoloxías que aproveitan os recursos enerxéticos renovaveis e que melloran a eficiencia enerxética están desenroladas e son, en gran parte, competitivas en precio.

Estas tecnoloxías presentan características radicalmente diferenciais:

  • os recursos son fácilmente acesibles e gratuitos

  • poden renovarse co cambio das estacións e os ciclos da Biosfera

  • poden atoparse na nosa propia casa e lugar de traballo e se distribuen de maneira relativamente igualitaria na terra

Aproveitar o seu potencial ofrecenos a oportunidade de convertir o acceso á xeneración de enerxía en dereitos inalienaveis que contribuan á xeración de oportunidades de desenrollo a nivel global (aceso á saude e á educación) e a frenar o cambio climático.

Como defende Jeremy Rifkin, na sua obra La civilización empática, os modelos enerxéticos e os sistemas de comunicación son os catalizadores das grandes transformacións (revolucións) sociais, tecnolóxicas e económicas da historia.

Si o século XX foi testigo da ampliación dos dereitos políticos e as oportunidades educativas e económicas para millóns de persoas en todo o mundo; no século XXI, debemos esixir e contribuir a que o acceso universal a unha cantidade mínima de enerxía capaz de extender as oportunidades de desenrolo a toda a humanidade (educación, sanidade e capacidade de xeración económica) se convierta nun dereito social e humano inalienable; e a que todos teñamos o dereito e a oportunidade de xenerar a nosa propia enerxía no ámbito local e compartila cos demáis a través de redes interconectadas rexionales, nacionais e continentais.

Parafraseando a Cristina Figueres “As accións que emprendamos nos próximos tres anos terán impacto no benestar das próximas décadas.

De acuerdo co último informe de REN21 (Renewable Energy Policy Network) resulta evidente que para avanzar hacia o ODS7 é necesario planificar máis e mellor en todos os territorios e sectores e diseñar políticas complementarias nos distintos niveis de goberno en diálogo entre o sector público e privado; así como construir capacidades tanto a nivel técnico como político. E ese é o reto ó que ISENER quere contribuir.

O reto é urxente, a tecnoloxía está en gran parte desenrolada e é competitiva, a clave está, polo tanto, na xestión e nas políticas enerxéticas.

En ISENER apoiamos, acompañamos e asesoramos ás administracións públicas, municipios e cidades na definición de estratexias e políticas enerxéticas aliñadas cos principios da transición enerxética e os Obxectivos de Desenvolvemento Sostible:

  • minimización de impactos sociais e ambientais, xeración próxima ao consumo e soberanía enerxética
  • Definición de Estratexias e obxectivos mediante metodoloxías inclusivas de participación cidadá
  • Preparación de planificación, indicadores e fontes de verificación consistentes cos SDG da axenda de 2030
  • Acompañamento na implantación e seguimento dos plans
  • Avaliación e difusión de resultados

 

“Todos os países quieren aplicar a Axenda, pero non saben cómo facelo. Os retos son evidentes e non podemos postergar a acción”

Arnau Queralt, Director del Consejo Asesor para el Desarrollo Sostenible de Cataluña (CADS)